runninglady

Welkom

Hallo, welkom op mijn weblog!

Ik ben Patricia en ik loop hard!
Ik ben getrouwd.
Ik heb 3 kinderen.
Ik heb mijn eigen massagepraktijk! (www.zorgvooruwspieren.nl)
Ik hou van muziek luisteren
Ik hou van lezen.
Ik hou van koken. (niet de dagelijkse hap)
Ik hou van reizen. (vooral naar/door de USA)

Ik vind het leuk dat je mijn blog leest, maar laat je ook een reactie achter? Dat vind ik namelijk ook heel leuk!

Op dit weblog gaat het vooral over hardlopen.... vandaar ook de naam, Runninglady (of RunningTriezz)

Het zal zo nu en dan gaan over de trainingen maar vooral over de wedstrijden die ik loop!
Ik loop niet op topniveau, maar in de middenmoot en daar voel ik me prima op mijn plaats!
Af en toe plaats ik hier misschien iets over mijn gezin of over de massagepraktijk, maar hoofddoel is bloggen over het hardlopen.

Veel leesplezier op mijn blog! Niet vergeten om een reactie achter te laten he?

 

Ik ben er nog en heb heerlijk gelopen

Zo, dat is lang geleden!
Om verschillende redenen heb ik er nogal lang over gedaan om hier weer een blogje te schrijven.... Ik heb er zelfs aan gedacht om helemaal te stoppen met bloggen! Motivatie om te schrijven was ver te zoeken, de reden daarvoorwas vrij simpel... ik genoot niet meer van het hardlopen! En om nou in al mijn blogjes te gaan zeuren over trainingen die niet lekker gaan, pijn die ik heb onderweg.... daar dou ik jullie ook geen plezier mee. Om te melden dat een training kut ging, of juist heel erg lekker, had ik genoeg aan de 140 leestekens van twitter. Want ookal ging het trainen met hoge pieken en diepe dalen, trainen bleef ik wel! 

Woensdagavond heb ik de vruchten geplukt van deze trainingen! Die avond was de eerste (van 4) warming-up loop van Le Champion, een loop van 7,5km in Assendelft, als voorbereiding op de Damloop.
 Pas laat in de middag besloten om de WUP te gaan lopen. Eerst overleg met Tiny over een tijd en daarna de hulp van Ronald ingeroepen voor het instellen van mijn Garmin.

Om 18:30 uur ofzo belde ik een vriendin (die ik eerder al had ge-sms't ivm de WUP) om te vragen of zij ook nog heen ging. Zij ging niet, maar haar man stond klaar om te vertrekken en wilde me wel oppikken. Gelukkig was ik al omgekleed en moest ik alleen nog wat laatste spulletjes in mijn tas gooien.
Na een gezellig ritje werdt de auto bij de finish in de buurt geparkeerd en liepen we naar de kantine van de voetbal vereniging om ons in te schrijven.  Nummer opspelden terug naar de auto om klaar te maken voor de wedstrijd en inlopen. Tijdens het inlopen kwam ik al een hoop bekenden tegen, mensen van de club en 1 van de docenten van mijn sportmassage-opleiding.  Die man is 72 jaar en loopt nog steeds hard! Ik heb begrepen dat hij ooit tot de (semi) top heeft behoort, maar ik kan me vergissen. In het startvak werd ik nog aangesproken door een collega van Erwin. Hem heb ik ooit ontmoet, maar zou ik nooit zo herkennen, maar hij herkende mij wel van de foto op mijn blog.

Goed, de WUP dus!
Netjes op tijd viel het startschot. Omdat ik Garmin met de VP op afstand had ingesteld drukte ik pas echt op de startlijn op start, een paar seconden later dus....
Het was de eerste paar honderd meter even zoeken naar ruimte en een lekker tempo. Het was erg druk en iedereen stond door elkaar. Ik wil niet oordelen, maar de dikke dames zonder snelheid stonden bijna naast de snelle mannen...... en ergens daarachter stond ik dan. De eerste paar honderd meter was het dus flink inhalen en zigzaggen! Na 1km piepte Garmin en zag ik dat ik al iets op VP voor liep, maar ik liep lekker dus ging gewoon door. Bovendien liep ik voor de wind en zou ik  ongeveer vanaf halverwege de ronde de wind tegen hebben.
Het rondje was verder niet echt inspirerend, 4x rechtsaf en dan was je bij de finish.
Ik liep erg lekker, kon tempo goed vasthouden, had geen pijn in mijn heup en ik bleef lopers inhalen! Dat alles bij elkaar deed mij al onderweg flink genieten! Elke km zag ik op Garmin dat ik nog meer voorliep op de VP. Toen we het stuk tegenwind indraaiden viel het eigenlijk heel erg mee met de wind! Dus niks terug in tempo, maar gewoon doorgaan! Vanaf het moment dat je de speaker hoort weet je dat het niet ver meer is, dus zag je langzaam de mensen uit het groepje een stapje sneller gaan. Ik kon er goed bijblijven en heb de laatste paar honderd meter naar de finish nog wat versneld. Over de finish voelde ik me meteen helemaal top! Keek nog snel achterom naar de klok en zag die die op 38:30 ofzo stond! Ik was al blij geweest met 40min dus was helemaal blij! Na de finish een flesje drinken in ontvangst genomen en nog wat staan napraten met leden van de AV. Uiteindelijk maar eens op de Garmin gekeken wat nou eigenlijk mijn tijd was..... 38:24!!!! Wow, helemaal blij!!!! In de auto op weg naar huis was ik helemaal HYPER en dat heeft nog tot laat in de avond geduurd!

Hier nog even de data van de WUP..... kijk vooral eens naar de kilometertijden ;)

en een foto waar ik weer heel charmant op sta.....

  

foto's

Op verzoek hier even een fotoblogje. Foto's zijn gemaakt op mijn feestje door mijn schoonzuster.

 
   










  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
  
 
 
  
 
 
  
 
 

Hoi, Ik ben Patricia

Zo, dat is een tijd geleden! Ik moet me bijna weer aan jullie voorstellen.... hihi.

Eens even kijken of ik heel snel een korte update kan geven van de laatste weken.

Met pinksteren deed ik weer met team 238  aan de RoParun! Het was weer een feestje! Op de verschillende blogs van mijn teammaatjes heb je er alles over kunnen lezen, dus ik schrijf er niets meer over! Ik vind het sowieso lastig om het "roparun-gevoel" te beschrijven....

Dan hadden we 5 juni de opening van mijn massage praktijk en het tuinfeest voor mijn 40ste verjaardag. We hadden prachtig weer en met al mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes (al dan niet hardlopers) werdt het een prachtig feest! Ik ben heerlijk verwend en heb genoten! Er was bier uit de tap, 2 dozen corona en een doos jillz :) dorst hoefden we dus niet te hebben! Voor het avondeten werden er heerlijke sateetjes op de bbq gemaakt. Het was erg gezellig en het was nog lang onrustig in Krommenie ;p

Het eindfeest van de RoParun in Alcazar   in Puttershoek!  Ronald was zo lief om mij in Leiden van het station te halen en mij na afloop netjes thuis voor de deur af te zetten!  Eerst even snel iets gegeten op het statin in Leiden en daarna gezellig met Ronald op pad. Lekker kletsen oven van alles en nog wat en voor we er erg in hadden waren we al in Puttershoek. Ik voegde me bij de leden van mijn team en Ronald zocht zijn team op. Toen de afvaardiging van mijn team compleet was gingen we naar binnen.  Het was lekker weer, dus we gingen lekker buiten staan. In de grote zaal mochten we nog niet en de eerste bekendmakingen waren buiten in een tent. Het wordt bijna saai, maar ook hier heb ik weer vreselijk genoten! We hebben ontzettend gelachen! Het was (alweer) 1 groot feest =D
Op tijd naar binnen voor de bekendmaking van het totaalbedrag. Het was ontzettend druk binnen, maar we konden nog een mooi plekje vinden. Met een opbrengst van 4.623.730 euro   mag de stichting weer erg blij zijn! 
Na de bekendmaking van het totaalbedrag was het tijd voor de suprise-act.... hadden we vorig jaar nog Nick en Simon, dit jaar hadden ze Jeroen van de Boom opgetrommeld. Niet echt mijn smaak, maar goed. Heb het precies 2 nummers volgehouden en ben toen toch weer naar buiten gegaan.

En tussen al dat feesten door word er ook gewoon nog getraind.... en dat gaat lekker! Bijna al mijn trainingen loop ik zonder pijn, dus dat gaat helemaal goed. Helaas schiet het trainen er door drukte nog wel eens bij in, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te trainen.
Naast de damloop heb ik eigenlijk ook nog niks waar ik voor train, dus dan laat je toch sneller iets schieten dan wanneer je ergens voor aan het trainen bent.
Inmiddels heb ik wel een soort van lijstje gemaakt, maar moet nog even met manlief overleggen of ik dan ook kan.

dubbel feest

Aanstaande zaterdag vier ik niet alleen mijn 40ste verjaardag (zie uitnodiging hier onder ergens) maar ook de opening van mijn massagepraktijk!
Het heeft even geduurd en is heel anders gelopen dan de bedoeling was, maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen. We zijn nu nog met wat laatste klusjes bezig, maar het gaat lukken om zaterdag alles klaar te hebben.

Ik heb het adres op de uitnodiging even weggehaald, zodat zaterdag niet half Nederland voor mijn deur staat. Maar als je wilt komen ben je ven harte welkom! Stuur even een mailtje, een tweet, sms of weet ik het wat en ik stuur je mijn aders.

Ik heb de uitnodigingen niet per post of mail verstuurd. Had de uitnodigingen wel al klaar, maar ben vergeten ze op te sturen. Zou ze in de mail doen bij de uitnodiging voor mijn verjaardag, maar ben dat simpelweg vergeten!

Daar gaan we....

Zo, na een paar hectische dagen van tassen voor de kids en mijzelf inpakken is de rust terug in mijn huis en mijn lijf. Tegen 7 uur vanavond heb ik de kinderen uitgezwaaid voor hun scoutingkamp. Ze zitten met de hele scouting Krommenie in Heerde op het terrein van de plaatselijke scoutinggroep.

Ik heb net mijn tas ingepakt voor een weekendje RoParun. Had in de loop van de dag wel al (bijna) alles verzameld, maar ik had nog niks in de tas gestopt.  Nu zit alles erin... hoop ik.... Zo niet, dan heb ik pech want de tas zit propvol!
Alles staat klaar, dus ik kan morgenochtend zo vertrekken!
Ik ga zo nog even de iPod opladen en bijwerken, garmin klaarleggen en de telefoon aan de prik doen.... En niet vergeten morgen!

Ik heb ontzettend veel zin in het weekend! Met een hele groep super toffe mensen op elkaars lip in busjes zitten..... laat ik zeggen dat je elkaar dan wel leert kennen ;p En het leukste is nog dat ik aan al die mensen mag zitten zonder dat er rare verhalen de wereld ingeslingerd worden ;p Dat is het voordeel van masseur zijn!

Zo rond 22:30 uur vertrekken we vanuit Parijs om maandag in de loop van de middag weer in Rotterdam aan te komen! Het zal een weekend met weinig tot geen slaap worden, maar met des te meer plezier! En gelukkig hebben we hier in Zaanstad 3de pinksterdag, dus kan ik dinsdag met een drankje in de hand bijkomen tijdens de wielerronde in Krommenie =D

Feestje!

Over een paar weken word ik 40!  Manlief heeft erg zijn best gedaan op een mooie uitnodiging  en ik heb een mooi lijstje opgesteld met mensen die ik er graag bij wil hebben. Ongetwijfeld ben ik nog wat mensen vergeten, dus plaats ik hier ook nog even de uitnodiging.  (Adres, mailadres en telefoonnr heb ik er even uitgehaald)
Ben jij nou iemand die ik vergeten ben, maar wil je wel graag komen? Laat het me even weten via een reactie hieronder of (nog beter) via het mailformulier en ik mail je de uitnodiging.

Het gaat weer lekker....

En alweer is het een tijd geleden dat ik hier iets over hardlopen heb geschreven. Prioriteiten liggen nu even niet bij het bloggen, maar het lopen gaat wel gewoon door. Ik loop keurig 4x in de week mijn rondjes op schema van Tiny. Na de training van vanmiddag heb ik de 2de week volgens schema er op zitten. En het gaat lekker!

Disdag had ik wel even een terugval voor wat betreft mijn blessure en daar baalde ik goed van. Tijdens de training (duurloop met een paar korte versnellingen) kreeg ik tijdens de 1ste versnelling pijn. Kon wel gewoon doorgaan, maar lekker voelde het niet. Later heb ik het er wel weer uitgelopen, maar ook na de training bleef de heup wat gevoelig.

Donderdag tijdens de baantraining voelde ik de heup ook nog met inlopen, maar met de kern van de training had ik geen last. Waar ik wel last van had donderdag was een piepende garmin die me met de 200-tjes maar bleef vertellen dat ik sneller moest lopen, terwijl ik niet echt het idee had dat ik nog harder kon! Tja, je bent blond of niet.... ik had het tempo verkeerd ingesteld.....! (ik moet nog wel even uitzoeken hoe ik dat goed in moet stellen) Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wel heerlijk heb gelopen! Even lekker knallen op zijn tijd is best lekker....!  Had de volgende dag wel wat last van stijve bovenbenen, maar verder voelde alles goed.

Gisteravond nog even een duurloop met aan het eind 3 versnellingen. Ook dat ging weer erg lekker. Het begon al donker te worden toen ik de deur uit ging dus ik had wel wat lichtjes mee. De eerste km ging wat moeizaam omdat ik mijn bovenbenen nog wel voelde, maar daar had ik later geen last meer van. Ik genoot in de polder van het gekwaak van de kikkers in/langs de slotenen schrok me af en toe de kolere als er eenden of andere watervogles de sloot in sprongen omdat ze van me schrokken.
Het rondje was weer lekker, bijna geen mens tegen gekomen, dus lekker stil.

Voor vandaag staat er ook nog een training op de agenda. Zal eind van de middag of begin van de avond pas worden. Hopelijk is het dan weer een beetje droog. Niet dat ik voor de regen thuis blijf hoor... moet even op manlief wchten tot hij uit zijn werk is en daarna moeten we nog even naar de bouwmarkt om gipsplaten e.d. te halen voor de praktijkruimte.

hier de training van zaterdagavond en hier de training van donderdagavond.

Roparun

Nog een maandje en dan mag ik weer met team 238 mee naar Parijs om daar te starten met de RoParun. Ook dit jaar ga ik weer mee als masseur. Het team is niet meer hetzelfde als vorig jaar, maar ik weet zeker dat we dit jaar ook weer een topteam hebben en er weer een feestje van gaan maken! Ik heb er in ieder geval alweer ontzettend veel zin in!

Hier in Zaanstad is men niet zo bekent met de RoParun en wat die stichting doet en dat is erg jammer. Net als vorig jaar ben ik op pad geweest voor sponsors, maar omdat het niet bekent is hier wil niemand ons team sponsoren. Helaas, maar ik heb mijn best gedaan.

Helaas heb ik ook wat moeite om mijn loten kwijt te raken! Via twitter heb ik wel al wat loten verkocht en in de familie, maar verder loopt dat ook niet echt.... Heb uit pure ellende al loten als verjaardagskado gegeven.... je moet wat!
Als je je bedenkt dat er best leuke prijzen te winnnen zijn en dat je er een heel goed doel mee steunt koop je die loten toch gewoon?!

Voor de prijs hoef je het echt niet te laten!

Dit is mijn laatste poging om mijn loten te verkopen!

Dus alsjeblieft, steun dit geweldig mooie doel en koop bij mij 1 (of meer) RoParunlot(en)!!!

Neem contact met me op via de mail, twitter, hyves of telefoon!

update

Het is inmiddels alweer bijna een maand geleden sinds ik mijn laatste blog heb geschreven. Niet dat er in die tijd niks is gebeurd, het ontbreekt mij gewoon even aan de zin en de tijd om een blog te schrijven!

We zitten nog steeds midden in de verbouwing! De nieuwe badkamer begint er al een beetje als badkamer uit te zien. Met een beetje mazzel zitten de tegels dit weekend (iig) in het douche-gedeelte en kunnen we de douche gaan gebruiken. Dan kan ik in de oude badkamer de laatste tegels van de muur halen en het bad verwijderen en kaan daar ook het vernieuwen beginnen! Gelukkig is er aan de massage-ruimte niet zoveel werk, dus daar zijn we dan zo klaar. Streefdatum voor de opening van de praktijk is 1 mei!

Dan de blessure.
Door het verbouwen en de drukte (en vermoeidheid) die daar bij komt kijken, staat het trainen op een laag pitje. Sowieso heb ik geen trainingsdoel meer,  dus af en toe een training laten schieten kan geen kwaad. Wel doe ik elke dag braaf de oefeningen die ik van de fysio heb gekregen. Misschien zit het tussen mijn oren, maar het lijkt wel al te helpen! De dagelijkse oefeningen moest ik in tijd uitbouwen en dat ging gelukkig al snel goed.
Na een week looprust heb ik vorige week weer een stukje gelopen, gewoon lekker op gevoel, en dat ging goed. Ik heb zelfs pijnvrij gelopen! Tijdens het lopen was ik in mijn hoofd druk bezig met mijn houding en het aanspannen van de buik- en bekkenspieren.
Vanmorgen heb ik ook weer gelopen (gezellig met manlief). Planning was 1 uur, maar halverwege kreeg ik toch wat pijn en zijn we terug naar huis gegaan. Toch nog even lekker een half uur gelopen.  Erwin zat vol met snot, dus die vondt het ook niet zo erg om wat korter te lopen.

Volgens mij zijn jullie nu weer helemaal op de hoogte.

blessure update

Na de 20 van Alphen van zondag herstelde de pijn in mijn heup gelukkig weer snel. Dat is trouwens altijd zo geweest. Tijdens het lopen zou ik het liefst mijn been ergens bij mijn oksel amputeren, maar eenmaal gestopt trekt de pijn ook weer vrij snel weg. Ik heb dan alleen nog wat opstartproblemen als ik heb gezeten of een tijdje stil heb gestaan en een zeurend gevoel.
Ook maandag was er dus weinig last. 's Morgens bracht ik een bezoek aan de fysio die even heerlijk een paar triggerpoints heeft geactiveerd (AUWWW) waarna ook de stagiair nog even mocht 'oefenen'! Ik was dus met beide mannen niet blij! Na de behandeling kreeg ik nog een stuk kinesio-tape op de heup wat 4 dagen mag blijven zitten. Behoorlijk beurs verliet ik de praktijk....
In de middag mocht ik naar het SMA in Zaandam voor een bezoek aan de sportarts.
Zou ik dan eindelijk duidelijkheid krijgen over mijn blessure?
Keurig op tijd meldde ik me bij de receptie. Ik mocht nog even plaatsnemen in de wachtruimte. Na een tijdje werd ik naar binnen geroepen. De arts liet mij mijn verhaal doen, stelde nog wat vragen en schreef een heleboel op. Daarna mocht ik in mijn ondergoedje voor haar gaan staan voor de statiek, eerst de voorkant en daarna de achterkant. Ook moest ik wat simpele oefeningen doen. Daarna mocht ik op tafel gaan liggen en moest ik nog wat oefeningen doen.
Haar conclusie was dat ik erg veel spanning in de gluteus medius, hamstring, tensor fasciae latae en de iliotibiaal band.

gluteus medius

 

tensor fasciae latae

Dat de spieren onder spanning stonden wist ik inmiddels al natuurlijk, de fysio had dat ook al verteld. Maar wat is daar nou de oorzaak van? Na nog wat kleine oefeningetjes werd dat al snel duidelijk en eigenlijk kwam dat niet als verrassing! Mijn rompspieren zijn te slap waardoor de bil- en beenspieren dit gaan compenseren! Ook hoog in mijn rug staan de spieren erg strak, maar daar heb ik geen last van. Of zal de hoofdpijn daar vandaan komen?
Advies van de sportarts is aan pilates te gaan doen. Eerst onder begeleiding van de fysio en later gewoon in een groep.
Als ik had geweten dat het zo simpel was!
In overleg met de sportarts wel besloten dat het niet verstandig is om Rotterdam te gaan lopen! Met zo'n lange afstand is de kans op een spier- of peesontsteking niet ondenkbaar! Dat risico wil ik natuurlijk niet lopen, dan zou ik nog veel verder van huis zijn.

Natuurlijk baal ik ontzettend dat ik Rotterdam niet kan lopen! Maar weet dat liever nu dan in de laatste week voor, of nog erger.... tijdens de marathon! Uitstappen staat namelijk niet in mijn woordenboek!

Ik heb nu dus mijn startnummer op marktplaats op staan!