Zo, dat is lang geleden!
Om verschillende redenen heb ik er nogal lang over gedaan om hier weer een blogje te schrijven.... Ik heb er zelfs aan gedacht om helemaal te stoppen met bloggen! Motivatie om te schrijven was ver te zoeken, de reden daarvoorwas vrij simpel... ik genoot niet meer van het hardlopen! En om nou in al mijn blogjes te gaan zeuren over trainingen die niet lekker gaan, pijn die ik heb onderweg.... daar dou ik jullie ook geen plezier mee. Om te melden dat een training kut ging, of juist heel erg lekker, had ik genoeg aan de 140 leestekens van twitter. Want ookal ging het trainen met hoge pieken en diepe dalen, trainen bleef ik wel!
Woensdagavond heb ik de vruchten geplukt van deze trainingen! Die avond was de eerste (van 4) warming-up loop van Le Champion, een loop van 7,5km in Assendelft, als voorbereiding op de Damloop.
Pas laat in de middag besloten om de WUP te gaan lopen. Eerst overleg met Tiny over een tijd en daarna de hulp van Ronald ingeroepen voor het instellen van mijn Garmin.
Om 18:30 uur ofzo belde ik een vriendin (die ik eerder al had ge-sms't ivm de WUP) om te vragen of zij ook nog heen ging. Zij ging niet, maar haar man stond klaar om te vertrekken en wilde me wel oppikken. Gelukkig was ik al omgekleed en moest ik alleen nog wat laatste spulletjes in mijn tas gooien.
Na een gezellig ritje werdt de auto bij de finish in de buurt geparkeerd en liepen we naar de kantine van de voetbal vereniging om ons in te schrijven. Nummer opspelden terug naar de auto om klaar te maken voor de wedstrijd en inlopen. Tijdens het inlopen kwam ik al een hoop bekenden tegen, mensen van de club en 1 van de docenten van mijn sportmassage-opleiding. Die man is 72 jaar en loopt nog steeds hard! Ik heb begrepen dat hij ooit tot de (semi) top heeft behoort, maar ik kan me vergissen. In het startvak werd ik nog aangesproken door een collega van Erwin. Hem heb ik ooit ontmoet, maar zou ik nooit zo herkennen, maar hij herkende mij wel van de foto op mijn blog.
Goed, de WUP dus!
Netjes op tijd viel het startschot. Omdat ik Garmin met de VP op afstand had ingesteld drukte ik pas echt op de startlijn op start, een paar seconden later dus....
Het was de eerste paar honderd meter even zoeken naar ruimte en een lekker tempo. Het was erg druk en iedereen stond door elkaar. Ik wil niet oordelen, maar de dikke dames zonder snelheid stonden bijna naast de snelle mannen...... en ergens daarachter stond ik dan. De eerste paar honderd meter was het dus flink inhalen en zigzaggen! Na 1km piepte Garmin en zag ik dat ik al iets op VP voor liep, maar ik liep lekker dus ging gewoon door. Bovendien liep ik voor de wind en zou ik ongeveer vanaf halverwege de ronde de wind tegen hebben.
Het rondje was verder niet echt inspirerend, 4x rechtsaf en dan was je bij de finish.
Ik liep erg lekker, kon tempo goed vasthouden, had geen pijn in mijn heup en ik bleef lopers inhalen! Dat alles bij elkaar deed mij al onderweg flink genieten! Elke km zag ik op Garmin dat ik nog meer voorliep op de VP. Toen we het stuk tegenwind indraaiden viel het eigenlijk heel erg mee met de wind! Dus niks terug in tempo, maar gewoon doorgaan! Vanaf het moment dat je de speaker hoort weet je dat het niet ver meer is, dus zag je langzaam de mensen uit het groepje een stapje sneller gaan. Ik kon er goed bijblijven en heb de laatste paar honderd meter naar de finish nog wat versneld. Over de finish voelde ik me meteen helemaal top! Keek nog snel achterom naar de klok en zag die die op 38:30 ofzo stond! Ik was al blij geweest met 40min dus was helemaal blij! Na de finish een flesje drinken in ontvangst genomen en nog wat staan napraten met leden van de AV. Uiteindelijk maar eens op de Garmin gekeken wat nou eigenlijk mijn tijd was..... 38:24!!!! Wow, helemaal blij!!!! In de auto op weg naar huis was ik helemaal HYPER en dat heeft nog tot laat in de avond geduurd!
Hier nog even de data van de WUP..... kijk vooral eens naar de kilometertijden ;)
en een foto waar ik weer heel charmant op sta.....
Laatste reacties